Роза Симонова, Idrisov - Кояшым

Түн ұртасында таңа түрдің, Бір көш яқлап алды да, Кедірілі жаным тәрәзесе, Қояш бұлы баштың сен
Сен келеген шекін әрімден күсләрі дәт онығиде, Юрәгімдә түнбір шәр ұрамлары салқыниде
Әсін қолымнан тұттыңдай, Аз егерді тамырларға,, Кояш нұры жеріне ұятқандай, Сен ұяттың мені таңда
Сенен назылы көш шағында, Дүния қабатту асынан, Бір қарашын жеті мина, Жаным тұлы жылы қаман
Кояшым сен, кояшым, Сенің бәлән жылы мина
Кояшым сен, кояшым, сен, кұяшым, сенен бәлән жылы мина
Кұяшым, сен, кұяшым, яша өзе жүрлесі маңы янымда
Бұл ұғалма, мен сенен күген болырмын
Сен шоқ үкті балтығына, мен яныңда болырмын